Mapping the system heeft expliciet de uiterst subjectieve zintuiglijke beleving van logica en samenhang in ‘(stedelijke) ruimte' als onderwerp. Mapping the system is onderzoek naar verborgen structuren in ruimtelijke ordening. Ruimtelijke ordening als residu van zelfregulering (toeval) en planning (controle).
Onderzoek naar abstraherende organisaties in het beeld (foto/media) om (on)zichtbare structuren in haar veelheid, diversiteit en complexiteit af te beelden.
De titel MAPPING THE SYSTEM (zowel voor foto- als video-project) verwijst naar de ambiguïteit in de intentie van het fotoproject.

De fotografie zoomt in op onze ruimtelijke omgeving die continue in transitie is als gevolg van alle sociale culturele processen die er mee verbonden zijn en waar we zelf onderdeel van uitmaken. Diverse binnen- én buiten ruimtes worden zorgvuldig geometrisch gerepresenteerd op zo’n manier dat de sociaal-emotionele en/of culturele betekenis ervan uitvergroot, gestileerd en duidelijk wordt en zichtbaar onderdeel is van de esthetische compositie van de afbeelding.
Elke foto is slechts één ge-morph-te versie van de realiteit niet met de bedoeling om haar slechts in semiotische zin te laten verklaren of om enkel onze waarneming te differentiëren; het is juist deze gereduceerde (abstracte) vorm die steeds opnieuw een authentieke persoonlijke invalshoek poneert om de complexe zintuiglijke beleving van ruimte, onze private levensruimte met in haar verlengde de publieke ruimte, van een nieuw, andersoortig kader voor reflectie, interpretatie en verbeelding te voorzien. Het toont onze omgeving als een mentale, verhalende constructie die nooit eenduidig is en slechts met onze verbeelding in vele variaties is te representeren.